Səhər telefonu açırsan, 5 dəqiqə ərzində neçə reklam görürsən? Çoxunu yadında saxlamırsan, hətta bəzilərini barmağınla avtomatik ötürürsən. Müştərin də eyni şeyi edir. İnsan gün ərzində o qədər reklam görür ki, çoxunu görməməyə öyrəşib.
Beyin nəyi buraxır, nəyi yox?
“Ən keyfiyyətli xidmət”, “Ən sərfəli qiymət”, “Ən yaxşı seçim”… Bu cümlələri o qədər eşitmişik ki, artıq heç nə ifadə etmir. Hamı özünü “ən yaxşı” adlandırırsa, bu söz heç kimi fərqləndirmir. İnsan oxuyur, inanmır və keçib gedir.
Bu, insanların inamsızlığı deyil, özünü qorumaq üsuludur. Çox reklam görən adam hər dəfə “bu mənə nə satmaq istəyir?” deyə düşünür. Satış səsi eşidən kimi də özünü bağlayır.
İndi insanlar nəyə inanır?
Real görünənə. Hər sözü əzbərlənmiş çıxışdan çox, adi bir iş gününü göstərən videoya baxırlar. Məsələn:
- işin necə görüldüyünü göstərən videolar,
- komandanın və müştərinin öz səsi,
- gündəlik həyat görüntüləri,
- insana “bu mənəm” dedirdən kontentlər.
Səbəb sadədir: insan süni görünən reklamda özünü görmür. Amma bir səhifədə öz problemini, öz gününü, öz hisslərini tanıyırsa, dayanır, oxuyur və yadında saxlayır.
Bu, reklamın artıq işləmədiyi demək deyil
Reklam işləyir, amma onun forması dəyişib. Əvvəl “bizdən al” deyən reklam yetərdi. İndi isə reklam əvvəlcə diqqəti tutmalıdır, sonra inam yaratmalıdır, ancaq sonra təklif gəlir. Əks sıra ilə getsən, pul sərf edirsən, amma nəticə almırsan.
Ona görə bizdən tez-tez soruşurlar: “Reklam verdim, amma satış olmadı, niyə?” Çox vaxt cavab reklam büdcəsində yox, reklamı görən insanın səhifəyə baxanda nə hiss etməsindədir. Əgər səhifə qarışıqdırsa, paylaşımlar təsadüfidirsə, insan güvənmir və geri qayıdır.
Kiçik bir yoxlama
Öz səhifənə müştəri kimi bax və özündən üç sual soruş:
- Bu səhifədə real insanlar görünürmü?
- Mən bu biznesin necə işlədiyini başa düşürəmmi?
- Burada “ən yaxşı” demədən nəsə sübut olunurmu?
Cavablarının çoxu “yox”dursa, problem reklamda yox, inam qurmaqdadır.
Bir nümunə üzərindən baxaq
Tutaq ki, iki kafe var. Birincisi hər gün eyni cümləni paylaşır: “Ən dadlı qəhvə bizdədir.” İkincisi isə səhər açılışdan bir video çəkir: barista maşını qızdırır, sahibi pəncərədən küçəyə baxır, ilk müştəri içəri girib “həmişəki kimi” deyir. Heç bir şüar yoxdur.
Sən hansına gedərdin? Çoxumuz ikincisinə. Çünki orada bir hekayə var, orada insanlar var və biz özümüzü o səhnənin içində təsəvvür edə bilirik. Birinci kafe isə sadəcə iddia edir, iddianı isə hər kəs edə bilər.
Haradan başlamaq olar?
Hər şeyi bir gündə dəyişmək lazım deyil. Kiçik addımlar kifayətdir:
- Həftədə bir dəfə komandanın işini göstərən sadə bir video çək. Montaj mükəmməl olmasa da olar.
- Müştərinin öz sözlərindən istifadə et. Onun necə danışdığı sənin yazdığın şüardan daha inandırıcıdır.
- “Ən yaxşı” sözünü siyahıdan çıxar. Əvəzinə konkret bir fakt yaz: nə qədər müddətdə, necə, kimin üçün.
- Hər paylaşımdan əvvəl düşün: bunu oxuyan insan nə hiss edəcək?
Bu addımlar ilk baxışda sadə görünə bilər. Amma insanın səni tanımasına və sənə güvənməsinə səbəb olan məhz bu təkrarlanan kiçik şeylərdir.
Bu gün qalib gələnlər ən çox reklam edənlər deyil, insanda iz buraxanlardır. Biz də Beyinix-də işi bu yanaşma ilə qururuq: insanın qarşısına reklam çıxarmaq yox, brendi onun gündəlik həyatına təbii şəkildə salmaq.
Sual-cavab
Klassik reklam tamam işləmir?
İşləyir, amma tək işləmir. Əvvəl diqqət çəkməli, sonra güvən yaratmalı, ən sonda təklif etməlidir. Sıranı dəyişəndə nəticə də dəyişir.
Real görünən kontent nə deməkdir?
Mükəmməl montaj yox, həqiqi insan, həqiqi iş və həqiqi söz. Bir ustanın işləməsi, müştərinin öz sözləri, komandanın gündəlik işi bu cür kontentə nümunədir.
Müştəri rəyi reklamdan güclüdür?
Çox vaxt bəli. İnsan başqa müştərinin sözünə brendin öz sözündən daha çox inanır, çünki orada satış maraqı yoxdur.
Kiçik biznes bunu necə edə bilər?
Bahalı çəkilişə ehtiyac yoxdur. Telefonla çəkilmiş qısa video, müştərinin icazəsi ilə paylaşılan rəy və gündəlik işin arxa planı kifayətdir.
Bunu da oxu: İnsanlar niyə bəzi brendlərə daha tez bağlanır?